Op Pad met Jack Tsang - "into folk"

Zaterdag 17 en zondag 18 november was het genieten in de Stadsgehoorzaal bij het Celtic Music Festival... en niet alleen voor Jack Tsang. Dit festival voor de folkmuziek is inmiddels bekend in heel Nederland, èn daarbuiten!

CELTIC MUSIC FESTIVAL IN DE STADSGEHOORZAALFolkclub Hardtimes en de Stadsgehoorzaal hadden een fraai programma klaargezet waar ik zaterdag van ging genieten. In de middag, met ondermeer Dougie Mac Lean en Chris Delaney, nog allemaal rustig aan. Vertrouwwekkend, voor het veelal oudere publiek uit heel Nederland in de middag. De 18 jarige violiste van Slan moet wel hebben opgekeken van al dat grijs. In een pauze, zittend op de veel te dure, maar wel comfortabel zittende Gispen stoeltjes, nog even gezwaaid naar Andre Fokker (Christen Unie/ SGP). Hij bleek buiten aan de overkant wat foto’s aan het maken te zijn van de voorgevel. Toch nog verliefd geworden op de Stadsgehoorzaal? Voor de warme hap toch nog maar even naar huis gewandeld - de prijs/kwaliteit verhouding was niet de onze. ‘Kon daarom alleen het laatste stukje meemaken van Foggy dewvan onze eigen Ed Boender (GL) en Jos werkman (Zwarte Doos). Pons en Swaneveld waren voor ingevallen voor een door ziekte afgevallen groep. Vlaardingen deed dus goed mee! ‘s Avonds begon het stevige werk, met wat met jongeren aangevuld publiek. In De Harmonie (Frans Assenberg heeft natuurlijk gelijk, zó heet die zaal en niet ‘De Kleine Zaal’) nog even gekeken naar de vrolijk dansende meisjes van Celtic Swing. En dan naar Kadril, een Belgische band. Voor mij het hoogtepunt van deze dag. Vernieuwend. Zeven man en een zangeres. Met een veelvoud van instrumenten kregen ze de zaal goed warm. De draailier weer eens even in werking gehoord. Een nummer van Fungus met de Belgische oorsprong verbond ons taalgebied. Hoewel, voor maar voor enkelen waren de Vlaamse teksten echt goed te volgen. Ze werden daarom ook maar van te voren uitgelegd. Met het vrouwonvriendelijke karakter in oude teksten van Kadril werd door de zangeres Mariken Bousemaere in een mooi nummer voorgoed ‘afgerekend’. Outfit en gebarentaal van Mariken waren wel behoorlijk klassiek vrouwelijk dus, voor sommige bezoekers wat verwarrend. Met eindeloos applaus en de vele toegiften was duidelijk dat Folkclub Hardtimes een goede keus had gemaakt. Ze hebben er ook enige jaren over gedaan om de band naar zijn festival te halen.Old Firm in (toch) De Harmonie deed het bloed stromen. Het smaakt naar illegaal gestookte Ierse whisky. Wat een energie! Ierse folk-rock. Niet te stuiten! Lekker! Energie en passie. Kilshannig, een Nederlandse band met traditionele Ierse muziek, en vooral Fureys een échte topband die al vanaf de jaren zeventig zeer geregeld over de hele aardbol toert, lieten horen waar het bij Ierse folk om gaat. Routine was aanwezig, zichtbaar en voelbaar. Voor de liefhebbers niet storend. Tot in de kleine uurtjes werd er nog relaxed akoestisch gespeeld in de foyer. Voldoet de nieuwe Stadsgehoorzaal…?Dat doet ‘ie zeker!Jack Tsang.